W 1999 roku została przeprowadzona reforma ubezpieczeniowa. Do czasu jej zastosowania, odprowadzane przez zakłady pracy oraz osoby działające na własny rachunek obowiązkowe składki ubezpieczeniowe były podstawą jednego funduszu, z którego były naliczane a także wypłacane świadczenia emerytalne. Reforma ubezpieczeń nie jedynie podzieliła składki ale także wprowadziła odpowiednie fundusze emerytalne. Zostały one podzielone na trzy zasadnicze filary. Fundusze emerytalne pierwszego filaru wpływają na konto Zakładu Ubezpieczeń Społecznych są obowiązkowe, by po spełnieniu warunków mogły dla osób podlegających ubezpieczeniu zapewnić określoną regulacjami prawnymi emeryturę. Fundusze emerytalne drugiego filaru to składki ubezpieczeniowe przekazywane na specjalne konta indywidualnych inwestorów, by po okresie inwestowania stanowić mogły podstawę drugiej części świadczenia emerytalnego. Przynależność do tego rodzaju funduszy jest obowiązkowe jedynie dla osób urodzonych po dacie 31.12. 1968 roku. Trzeci filar ubezpieczeniowy stanowią kolejne fundusze emerytalne, które są nieobowiązkowe. Przynależność do nich uzależnia się głównie od zasobności finansowej osób, które indywidualnie decydują się na dodatkową formę zabezpieczenia emerytalnego, by na przyszłość zgromadzić odpowiednią kwotę przeznaczoną na emeryturę.
źródło: http://duzo.pila.pl/2011/01/02/fundusze-emerytalne-od-a-do-z/